هنگ کنگ ( Hong Kong ) * که به آن منطقه ی ویژه ی اداری ( SAR =] Special Administrative Region ) می گویند واقع است در جنوب چین و دریای چین جنوبی که مرکز آن نیز شهر هنگ کنگ است . مساحت هنگ کنگ 1092 کیلومتر مربع و جمعیت آن نزدیک به 7 میلیون نفر است . در حال حاضر چین ، هنگ کنگ را جزء لاینفک خاک خود می داند و داشتن پرچم مجزا دلیل بر استقلال کامل منطقه ی هنگ کنگ نیست و اهمیت هنگ کنگ نیز به دلیل منطقه ی آزاد اداری ، تجاری و بازرگانی بودن آن است . هنگ کنگ شامل جزیره ی هنگ کنگ (Hong Kong Island ) ، جزیره ی استون کاترز " سنگ تراشان " (Stonecutters Island ) ، شبه جزیره ی کاولون ( Kowloon Peninsula ) و چندین جزیره ی بزرگ و کوچک دیگر می شود . جزیره ی هنگ کنگ در سال 1841 به وسیله ی بریتانیا اشغال شد . جزیره ی استون کاترز و شبه جزیره ی کاولون نیز در سال 1860 ضمیمه ی آن شدند . در 1 جولای 1997 با توافقات فی مابین چین و بریتانیا هنگ کنگ بار دیگر به چین بازگشت ، مشروط بر اینکه چین با تبدیل منطقه ی هنگ کنگ به یک ناحیه ی اداری – تجاری موافقت کند . با موافقت چین ، هنگ کنگ به نوعی بندر آزاد شناخته شده و دارای استقلال اقتصادی گشت . در 24 ژوئن 2005 دونالد تسانگ به عنوان حکمران هنگ کنگ انتخاب شد . نژاد 94 % جمعیت هنگ کنگ ، چینی و 2 % فیلیپینی می باشد ، همچنین 90 % هنگ کنگی ها بی دین و 10 % مسیحی هستند . زبان رسمی هنگ کنگی ها ، چینی ( کانتونی ) است ، سایر لهجه های چینی و انگلیسی نیز رایج است . واحد پول هنگ کنگ ، دلار با واحد جزء ( سنت ) نام دارد . در حال حاضر هنگ کنگ یکی از قطب های اقتصادی بزرگ دنیاست ، تولید ناخالص داخلی در سال 2007 میلادی 293 میلیارد دلار تخمین زده می شود . هنگ کنگ از بزرگ ترین مصرف کنندگان برق در دنیاست به طوری که این منطقه ی کوچک سالانه 38 میلیارد کیلو وات ساعت برق مصرف می کند . اقتصاد هنگ کنگ یک اقتصاد پویاست ، از مهمترین صادرات هنگ کنگ می توان به گوشت خوک ، ماکیان ، ماهی تازه ، منسوجات ، پوشاک ، لوازم الکرونیکی ، صنایع پلاستیکی ، اسباب بازی و انواع ساعت اشاره کرد . از مهمترین صنایع هنگ کنگ نیز توریسم ، بانکداری و کشتیرانی را می توان نام برد